هنگام استفاده از کالری سنج برای آزمایش ، مقادیر کالری بالا نه تنها باعث اعوجاج داده ها می شود ، بلکه بر قابلیت اطمینان نتایج تجربی نیز تأثیر می گذارد. برای حل کارآمد این مشکل ، باید اقدامات دقیقی از سه بعد اصلی کالیبراسیون تجهیزات ، کنترل محیطی و پردازش نمونه برای بررسی سریع و حذف خطرات پنهان انجام شود.

مرحله 1: کالیبراسیون تجهیزات را بررسی کنید و یک پایه محکم برای آزمایش ایجاد کنید

وضعیت کالیبراسیون کالری سنج به طور مستقیم دقت تشخیص ارزش حرارتی را تعیین می کند. اگر انحرافی در فرآیند کالیبراسیون وجود داشته باشد ، به راحتی می توان ارزش حرارتی بالایی ایجاد کرد. ابتدا سفتی هوای بمب اکسیژن را بررسی کنید تا مطمئن شوید که نشتی هوا وجود ندارد و از خطاهای محاسبه حرارت ناشی از احتراق ناکافی جلوگیری کنید. ثانیاً لازم است به طور منظم با اسید بنزوئیک استاندارد کالیبره شود و پارامترهای کالیبراسیون مطابق با دستورالعمل تجهیزات تنظیم شود. اگر مقدار حرارتی پس از کالیبراسیون همچنان بالا باشد ، باید بررسی شود که آیا الکترودهای بمب اکسیژن اکسید شده اند و آیا سیم احتراق در تماس ضعیفی است یا خیر. قطعات را به موقع تمیز یا تعویض کنید تا اطمینان حاصل شود که پیوندهای احتراق و احتراق پایدار و قابل کنترل هستند.

مرحله دوم: کنترل دقیق شرایط محیطی و حذف تداخل خارجی

دمای محیط ، رطوبت ، فشار هوا و سایر عوامل تأثیر قابل توجهی بر نتایج تشخیص کالری سنج دارند. هنگامی که دمای محیط بیش از 2 ± درجه سانتیگراد نوسان می کند ، تعادل حرارتی داخلی دستگاه شکسته می شود و در نتیجه ارزش تشخیص ارزش حرارتی بالایی دارد. کالری سنج باید در یک آزمایشگاه دمای ثابت ، مجهز به تجهیزات نظارت بر دما و رطوبت قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که دمای محیط در 15-30 درجه سانتیگراد پایدار است و رطوبت نسبی ≤ 75 ٪ است. در عین حال ، تجهیزات باید قبل از آزمایش کاملاً از قبل گرم شوند و آزمایش پس از پایداری دمای داخلی انجام می شود تا از انحراف داده های ناشی از نرسیدن تجهیزات به حالت کار جلوگیری شود.

مرحله 3: استاندارد کردن نمونه برای اطمینان از سازگاری آزمایش

جابجایی نادرست نمونه یکی از دلایل رایج ارزش حرارتی بالا است. نمونه ها باید خشک و یکنواخت نگه داشته شوند تا از احتراق ناکافی به دلیل رطوبت بیش از حد یا ذرات ناهموار جلوگیری شود. نمونه برداری باید به چهار چهارم تقسیم شود تا از نمایندگی نمونه اطمینان حاصل شود. کیفیت نمونه باید در حین توزین دقیقاً کنترل شود و خطا نباید از 0.1 میلی گرم تجاوز کند و نمونه باید کاملاً در یک ظرف سوزان پیچیده شود تا از اتلاف حرارت در هنگام احتراق جلوگیری شود. علاوه بر این ، اگر نمونه حاوی اجزای فرار باشد ، باید از قبل تحت درمان قرار گیرد تا از تبخیر و ایجاد انحراف در محاسبه گرما جلوگیری شود و اطمینان حاصل شود که گرمای آزاد شده توسط احتراق می تواند به طور دقیق گرفته شود.

در صورتی که مشکل ارزش حرارتی بالا پس از بررسی طبق مراحل فوق حل نشده باقی بماند ، لازم است به موقع با سازنده تجهیزات تماس گرفته شود و تکنسین های حرفه ای قطعات اصلی را بررسی و تعمیر خواهند کرد. در استفاده روزانه ، ایجاد دفتر نگهداری تجهیزات و انجام کالیبراسیون و نگهداری منظم می تواند مشکل ارزش حرارتی غیرعادی از منبع را کاهش دهد و از دقت و پایداری تشخیص کالری سنج اطمینان حاصل کند.