در آزمایش کالری سنج ، مقدار افزودن بوته مستقیماً بر دقت نتایج تجربی تأثیر می گذارد و تسلط بر استاندارد پر کردن علمی کلیدی است. تفاوت ظرفیت مشخصات مختلف بوته ها باید مورد توجه قرار گیرد. مشخصات متداول بوته کالری سنج 10 میلی لیتر ، 20 میلی لیتر و غیره است. ظرفیت خاص باید با توجه به دفترچه راهنمای ابزار مشخص شود و بر اساس تجربه نمی توان آن را تخمین زد.

اصل اصلی بارگذاری نمونه این است که "مقدار مناسب از مقدار تجاوز نمی کند". به طور کلی لازم است که مقدار بارگیری نمونه از 2 / 3 حجم بوته و در عین حال کمتر از 1 / 3 نباشد. اگر نمونه بیش از حد اضافه شود ، ممکن است در حین احتراق سرریز شده و دستگاه را آلوده کند و حتی باعث ایجاد خطرات ایمنی شود. اگر نمونه خیلی کم اضافه شود ، منجر به احتراق ناکافی و افزایش خطاهای داده می شود. برای نمونه های جامد ، لازم است آنها را به طور یکنواخت آسیاب کرده و سپس فشرده کنید تا شکاف هایی که بر راندمان احتراق تأثیر می گذارد جلوگیری شود. نمونه های مایع باید به آرامی تزریق شوند تا از پاشیدن به بیرون جلوگیری شود.

همچنین باید به مشخصات ویژه تنظیم صحنه توجه شود ، هنگام آزمایش نمونه های ارزش موضوع داغ ، می توان مقدار نمونه را به طور مناسب کاهش داد ، در حدود 1 / 2 حجم بوته کنترل کرد تا از آزاد شدن آنی انرژی فراتر از محدوده ابزار جلوگیری شود.; نمونه های با ارزش حرارتی پایین را می توان به طور مناسب در محدوده ایمن افزایش داد تا از احتراق کامل اطمینان حاصل شود.

مراحل بازرسی قبل از عملیات نباید حذف شود. قبل از پر کردن ، لازم است اطمینان حاصل شود که بوته تمیز و خشک ، بدون ترک یا تغییر شکل است. پس از پر شدن ، بوته باید به آرامی در بمب اکسیژن کالری سنج قرار گیرد تا از تماس خوب اطمینان حاصل شود. رعایت دقیق مشخصات فوق نه تنها می تواند ایمنی آزمایش را تضمین کند ، بلکه نتایج اندازه گیری کالری سنج را دقیق تر و قابل اطمینان تر می کند و به پیشرفت کارآمد آزمایش کمک می کند.